Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/18095 E. 2013/23011 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: 25.04.2003 tarihli hükümlerin aynen infazına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlüler ... ve ... yönünden yapılan incelemede; Hükümlüler savunmanının yaptığı temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, yokluğunda verilen hükmün hükümlüler ... ve ...’e tebliği ile yapılan temyize onay verip vermedikleri sorulup, sunarlarsa temyiz dilekçelerinin eklenmesi için dosyanın iade edildiği, kararın tebliğ edilmesine karşın, adı geçen hükümlülerin temyize onay verdikleri veya temyiz isteminde bulunduklarına ilişkin dosya içerisinde bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101-113 sayılı kararları da gözönüne alınarak hukuken geçerliliği bulunmayan zorunlu savunmanların yaptığı temyiz istemlerinin REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Hükümlü ... yönünden yapılan incelemeye gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve arkadaşlarının gece sayılan zamanda yakınana ait işyerinin sağlam ve muhkem kapı kilitlerini kırıp içeri girdikten sonra hırsızlık yaptıklarının ve yakalandıklarında bir kısım eşyaların iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,143/1 maddesinde belirtilen geceleyin hırsızlık suçunun (kısmi iade nedeniyle mağdurun rızasının varlığı halinde aynı yasanın 168/son yollamasıyla 168/1. maddesi) yanı sıra anılan Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesinde belirtilen birden fazla kişiyle geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı ve 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümlerinin mala zarar verme suçu yönünden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde lehe yasa değerlendirmesi yapılması; 5252 sayılı Yasanın 9/3 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.