Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/1577 E. 2013/22244 K. – Yağma, Kasten

Konu: Yağma, Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/1577
Karar No
2013/22244
Karar Tarihi
Konu
Yağma, Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde; 21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında yakınanlara yönelik yağma suçundan kurulan hükmün inecelemesine gelince; Kısa ve gerekçeli kararın 11 numaralı uygulamasındaki mağdurun ... olması gerektiği halde Yiğit Gencer olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir. Sanığın ve yakınanların bulunduğu askeri ceza ve tutukevi yaşam alanı olup eylemin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, askeri cezaevinde bulunan sanığın, koğuşundaki yakınanların gelen paralarını zorla alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, suçun işleniş biçimi, olayların özelliği ve sanığın özgülenen kastı dikkate alındığında, sanığın yağma kastını “gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylere” özgülemediği ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı Yasa maddesi ile cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasa uyarınca lehe değerlendirme yapılırken,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda, aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesine ilişkin cümlenin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/1577, K. 2013/22244, T. 11.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-1577-e-2013-22244-k-7b6d2ed4352c