Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/10898 E. 2013/22773 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay günü gündüz saat 10:30 sıralarında pazar alışverişi dönüşü evinin bulunduğu binada asansöre binmek üzere olan yakınanı itekleyip yere düşürdükten sonra boynundan tutup boynunda asılı bulunan altın kolyesini aldığının ve yakınanın 12.02.2008 tarihli raporuna göre yaşlılığı nedeniyle beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 149/1-e maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde Üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif Üye) KARŞI OY : Sanık, pazar alışverişinden dönen mağdurun, aldıklarını asansöre yerleştirdiği sırada boynundaki kolyeyi, arkasından gelerek ani bir hareketle çekip almak suretiyle atılı suçu işlemiş olup; eyleminde, yağma suçunda olması gereken cebir ve tehdit unsurları gerçekleşmemiştir. Mağdur aşamalardaki ifadelerinde, “Sanığın, boynundaki kolyeyi alırken darp ve cebirde bulunmadığını, kendisine vurmadığını, kolunun sırtına çarptığını” söylemiştir. 73 yaşında olan ve ruhen gerekli yeterliliğe sahip bulunan mağdurun, bedenen kendisini savunamayacak durumda olması, eylemi yağmaya dönüştürmez. TCK’nın 149/1-e maddesinde düzenlenen bu husus, yağma suçunun nitelikli hâlidir. Sözü geçen maddenin uygulanması için öncelikle anılan Kanun’un 148. maddesinde yazılı unsurların gerçekleşmesi gerekir. Eylemi, üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturan sanık hakkında, TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahallî mahkeme kararının, aynı Kanun’un 53. maddesinin üçüncü fıkrası gözetilmeksizin birinci fıkrasının yanlış uygulanması nedeniyle bozulması, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, düzeltilerek onanması görüşündeyim.