Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/9478 E. 2012/10624 K. – Hırsızlık,mala

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık,Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde: 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b, 116/2-4,119/1-c maddesine uyan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 14 yaşında olan sanık için bu sürenin yarısının geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4. maddesi de gözetildiğinde 4 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 17/05/2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, III- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın suçu birlikte işlediği ...'in aşamalarda alınan beyanlarında yakınana ait manav dükkanına girip hırsızlık yaptıkları sırada iş yerinde bulunan muzlardan yediğini belirtmesi bu nedenle suçun tamamlanmış olmasına rağmen, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 35/2 maddesiyle uygulama yapılması, 3-5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23/2. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının bulunması gerektiği, ancak çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması hâlinde zararın giderilmesi koşulun aranmayabileceğinin düzenlenmiş olması değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden zararın giderilmemiş olması gerekçesiyle Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 4-5271 Sayılı CMK'nın 150/2 maddesinde "Müdafii bulunmayan sanığın çocuk olması halinde istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir" hükmü karşısında, yaşı küçük sanığa yasa gereği atanan savunman için belirlenen savunman ücretinin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 02/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.