Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/8836 E. 2013/5328 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 765 sayılı TCY na göre uyarlama yapılmasına yer olmadığına, 5335 sayılı Yasanın 22. ve 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra uyarınca önceki hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri uyarınca 11 YTL den paraya çevrilerek neticeten 3.300 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2006 - 23/02/2010 tarihli tebliğnameleri ve 17/03/2010 tarihli günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. Somut olayın incelenmesine gelince: İzmir 3.Çocuk Mahkemesi Başkanlığının 24.05.2004 tarihli kararıyla sanığın 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522, 55/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince 4.455.900.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun uygulanması istendiğinde İzmir 2.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından dosya üzerinde yapılan incelemede uyarlama yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş ise de; 1. 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116/2.maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, hükümlü yararına yasa belirlenirken kararın gerekçesinde sadece hırsızlık suçunun değerlendirilmesi, 2. Temel cezanın belirlenmesi ve Çocuk Koruma Kanunun 24. maddesindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanması için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 55/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 62/1, 50/1-a, 116/2, 119/1-c, 31/3, 62/1, 50/1-a, 151/1, 31/1. maddelerinde, öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24.maddesinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumda; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında; uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde her iki yasa hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun göz önüne alınması gerekliliği, 4. Suç tarihine göre, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.