Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/8570 E. 2013/6174 K.

Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/8570
Karar No
2013/6174
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: I-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, II-) Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa'nın 562. ve 6008 sayılı Yasa'nın 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/8570, K. 2013/6174, T. 26.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-8570-e-2013-6174-k-7fb080747575