Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/6800 E. 2013/2851 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/6800
Karar No
2013/2851
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre; askerlik görevini ifa eden sanığın, sigara alacak parasının bulunmaması nedeniyle birliğe ait kantine gece saat 00.00 sıralarında girip buradan üç karton sigara aldığı, bu olaydan üç ay sonra, terhisine üç gün kala eve gidecek yol parası olmadığı için gece vakti aynı kantine girerek sigara çalmak istediği sırada yakalandığı, sanığın suçun işleniş biçimini ortaya koyan ikrara yönelik savunmalarına göre; her iki eylemini aynı suç işleme kararıyla işlemediği gibi, ilk eylemle ikinci eylem arasında üç ay gibi uzun sayılabilecek bir zaman aralığının geçmiş bulunması nedeniyle suç kastınının yenilenmiş olduğunun anlaşılması karşısında; tamamlanmış ve teşebbüs aşamasında kalan iki ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken, eylemin zincirleme suç kabul edilip, 5237 sayılı TCK'nun 43/2.maddesi ile eksik ceza tayini, Kabule göre de; 1- Mahkemece Sanık hakkında 142/1-a, 143, 43.maddelerinin tatbikiyle sonuç ceza 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlendiği halde; hüküm fıkrasında 145.maddenin uygulanmama gerekçesi açıklandıktan sonra sanığın “neticeten 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına” denilerek hükümde çelişki yaratılması, 2- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/6800, K. 2013/2851, T. 21.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-6800-e-2013-2851-k-27e2d6b45e87