Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/6778 E. 2013/2841 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Tuzla Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Gösterilen gerekçe ve temel ceza uygulanırken alt sınırdan cezaya hükmolunması karşısında; uygulama maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b olarak belirtilmesi yerinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, Yasal şartları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmolunması ve tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7.maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı Yasada cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenlenmenin bulunmadığı, her bir suç için hükmolunan cezaların birbirinden bağımsız oldukları ve ayrı ayrı infazları gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde toplanmasına karar verilmesi, 2-Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına , aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak, yerine “Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına”cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasından cezaların “toplanmasına” ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.