Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3492 E. 2012/7279 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'in adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde en ağırının İstanbul 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2004 gün ve 2003/691 esas, 2004/913 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 4 ay 13 gün hapis cezası olduğu ve sanık ... Altıntaş'ın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre en ağırının Beyoğlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/3032 esas, 2002/802 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 9 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüklerin tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması, 2- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması, 3- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür ile ilgili bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanıklar hakkında hükmolunan cezanın, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2004 gün ve 2003/691 esas, 2004/913 karar sayılı ilamı uyarınca (sanık ... yönünden) ve, Beyoğlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/3032 esas, 2002/802 karar sayılı ilamı uyarınca(sanıl Basri Altıntaş yönünden) bu ilamdaki suçlarına ilişkin önceki hükümlülükleri nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanıklar hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, 5237 sayılı Yasanın “53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak” yerine 53. maddeyle ilgili olarak ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.