Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/24079 E. 2010/21158 K.

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın hırsızlık eylemini yakınanın aracının camını kırıp içinden araç teybini almak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Uzlaşma kurumu uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir yöntemdir. İlk kez 5237 Sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 Sayılı kanunun 253 ve 255. maddelerinde yerini bulmuş, kanundaki düzenleme yeterli olmaması ve uygulamanın sınırlı olması nedeniyle 5560 Sayılı kanun ile 73/9. maddesi yürürlükten kaldırılmak suretiyle uzlaşma kurumu tümüyle Ceza Muhakemesi Kurumu haleni getirilmiştir. CMK'nın 253-254. maddelerinde değişiklikle alanı genişletilerek yöntemi ile de taraflara uzlaşma teklifi kural olarak C.savcısı tarafından veya C.savcısının talimatı üzerine adli kolluk görevlisince kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul ve reddedilmesinin hukuki sonuçları anlatılarak yapılması olanaklı kılınmıştır. Hal böyle olunca Cumhuriyet savcısının uzlaşma teklifini anılan yasa değişikliğine uygun olarak yapması gerekeceği açıktır. İncelenen dosyada sanık ... ve yakınana 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. madde de öngörülen yöntemlere uygun yapılmış bir uzlaşma teklifinin bulunmadığı dikkate alınmadan duruşmaya devamla, yakınana kolluktaki uzlaşmak istemediğine dair beyanı ile yetinilerek 5237 Sayılı T.C.K.’nın 151/1 maddesinin uzlaşma kapsamında kaldığı düşünülmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.