Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/22780 E. 2013/13769 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ...'in adli sicil kaydında gözüken ve mükerrirlik uygulamasına esas alınan İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/1006 Esas, 2005/1068 Karar sayılı kararına konu hükümlülüğünün kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/302 Esas, 202/943 Karar sayılı kararına konu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ...'e ilişkin hüküm fıkrasından tekerrür ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine ''TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.02.2006 gün ve 2002/302 esas, 2002/943 karar sayılı ilamına konu olan yağma suçundan hükmedilen hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesi gereğince, aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın 293 TL Adli Para Cezasının esas alınarak belirlenmesine” cümlesinin eklenmesi ve sanıklar hakkındaki TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın da çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.