Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/22514 E. 2012/3835 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/1-6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbikine ve cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, İZMİR 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2007 tarihli ve 2006/580 esas, 2007/300 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29/07/2010 gün ve 2008/9475/49427 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/08/2010 gün ve KYB/2010/191489 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 01/02/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre, 1) Sanığın, katılanın çalışmakta olduğu otele gelip, otelde salon kiralama bahanesiyle katılan ile yaptığı görüşme sırasında, kısa süreliğine kullanmak üzere katılandan telefonunu isteyip, konuşma yapıyormuş gibi otelden çıktığı sırada, yakınanın kuşkulanıp sanığı takip ettiği, sanığın otel dışına çıkıp kaçması üzerine, katılanın da, arkasından koşarak olay yerinde bulunan trafik polisleri ve vatandaşların yardımıyla yakalayıp, suça konu telefonu elinden alması biçimindeki oluşta, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 155/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 2) Katılanın kesintisiz takibi sonucu sanığın suça konu telefonla birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 3) Sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/4. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre; 1-Sanığın olay günü yakınanın çalıştığı otele salon kiralama bahanesiyle gelip, yakınandan görüşme yapma için kısa süreliğine aldığı cep telefonunu görüşme yapıyormuş gibi yapıp otelden koşarak uzaklaşmaya çalışırken yakalandığı biçiminde ki olayda sanığın eyleminin hırsızlık suçu olarak kabulünde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki 1nolu kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 2-Tebliğnamedeki 2 ve 3 nolu kanun yararına bozma talepleri yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkında İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 12.04.2007 tarih ve 2006/580- 2007/300 sayılı hükmün CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca, hükümlünün 5237 sayılı Yasanın 141/1 maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis cezasından; 35/2. maddesiyle 3/4 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezasıyla; 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle 5 ay hapis cezasına indirilmesine ve 58/1-6-7.maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “1 yıl süre ile” sözcüklerinin çıkartılmasına, hükmün diğer yönlerinin korunmasına, 06.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.