Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/21643 E. 2011/517 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık sayısına göre, 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, sanığın 13/01/2011 günlü dilekçesindeki isteminin reddiyle, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan, Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/166- 264 karar sayılı ilamında hükmedilen 800 YTL adli para cezası miktar yönünden kesin nitelikli olup, 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi, 2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, 3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlelerin sonuna “5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar sürdürülmesine” cümlesinin eklenmesi, yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin cümleden “eşit olarak” kelimelerinin çıkartılmak suretiyle yerine, “sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınmasına” kelimelerinin eklenmesi ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2011. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.