Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/21346 E. 2013/13449 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık ve gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanıkların evin giriş kapısının kilit kısmındaki ağaç vidaları gevşetip kapı ve kasası arasına bir cisim sokup zorlamak suretiyle açarak eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması gerekirken, aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması, 2- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak uzlaşmaya ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri değerlendirilmeden hüküm kurulması, 3- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, sanık ...’in sanık ... (...) ile birlikte suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı Yasanın 37. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, 4- Sanık ... (...) hakkında kurulan hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 5- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” alınmasına karar verilmesi gerekirken, “müştereken ve müteselsilen alınmasına” karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... (...) ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanık ... hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.