Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/20820 E. 2012/5030 K.

Gasp suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 497/1, 59. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, SALİHLİ Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2001 tarihli ve 2001/2-46 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 150/2, 168/1, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 13/06/2005 tarihli ve 2001/2-46 sayılı ek kararını müteakip 08/07/2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un lehe hükümlerinin re'sen uygulanması üzerine 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 150/2, 168/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, anılan Mahkemenin 08/07/2005 tarihli ve 2001/2-46 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/06/2010 gün ve 2010/7495/40405 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2010 gün ve 2010/160795 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09/04/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 13/06/2005 tarihli ek kararının, aynı Mahkemenin 08/07/2005 tarihli kararı ile kaldırılmış olması karşısında 13/06/2005 tarihli ek karar kanun yararına bozma incelemesine konu edilmemiştir. Dosya kapsamına göre, 1-5237 sayılı Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramı ile, 765 sayılı Kanun'un 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerlik bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma hâlinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların cezasından 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince indirim yapılmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının takdiri artırım ve indirimler ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirdiğinden, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile yağma suçundan hükümlü ... hakkında, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen 08.07.2005 gün ve 2001/2 esas, 2001/46 sayılı ek kararın 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.