Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/20090 E. 2013/7984 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun ilgili maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin hükmün değiştirilmesine yer olmadığına dair karar Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan suç tarihi itibariyle silinme koşulları oluşmayan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 03.00 sıralarında, yakınanın işyerinin sağlam ve dayanıklı vasıftaki kilitlerini kırmak suretiyle içeri giren ve hırsızlık yapan hükümlülerin eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu konuda bir değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1 (pek hafif), 2253 sayılı Yasanın 12/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 2253 sayılı Yasanın 38. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/2, 51, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 51, 151/1, 31/2, 51. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması ve suç tarihi itibariyle, hükümlü ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddeleri; hükümlü ... hakkında da aynı Yasanın 24. maddesi gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yerinde yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.