Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/17698 E. 2013/7810 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Sanık hakkında daha önce mahkemece verilen ve kesinleşen 09/05/1996 tarih ve 1995/558 Esas, 1996/182 Karar sayılı ilamın hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, infazın mahkemenin 1995/558- 1996/182 sayılı ilamında belirtilen sonuç üzerinden yapılmasına ilişkin Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; yakınana ait aracın keşfen sağlam olmadığı belirlenen kelebek camını kırarak içerden teybini çalan ve hazırlık soruşturması sırasında şüphe üzerine yakalanan diğer sanık ... 'ın, hükümlü ile daha önce çaldıkları teypleri sattıkları ... 'ın işyerini göstererek, yakınana ait araçtan çalınan teybin soruşturma aşamasında iadesini sağlayarak rızai iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında; hükümlünün eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/2, 81/2.maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/3, 53, 151, 53. maddelerinde öngörülen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturup, belirtilen suçlardan verilmesi gerekli ceza belirlenmeden ve (mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri de değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.