Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/17222 E. 2013/18174 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel saldırı, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 13.04.2010 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...' ın 25.08.1986 olan doğum tarihinin tam olarak ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin “..., Merkez, ... Mah.” olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir. Kısa kararın yazıldığı 16.10.2008 tarihli duruşma tutanağının dosya içerisinde yer almamış ise de, söz konusu tutanağın uyap kayıtlarında yer aldığı ve dosya içerisinde mevcut gerekçeli karar ile uygunsuzluğu görülmediğinden, söz konusu eksikliğinin uyaptan temin edilip tutanakta olması gereken hakim ve katip imzalarının da yerinde giderilebilmesi olanaklı görülmüştür. Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın, cinsel saldırı biçiminde gerçekleşen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesinden uygulama yapılması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmalarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.