Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/16698 E. 2013/17283 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle talebin reddedilmesine karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğu, sanık ... hakkında ise hırsızlık suçundan önceki hükümlülükleri bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince lehe yasa belirlenirken yapılan değerlendirme sırasında, gece kapı kilidini kırdıkları yakınana ait iş yerinden hırsızlığa kalkışan sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35/2. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra, 116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını ihlale kalkışma ve 151/1. maddede tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun dikkate alınmaması, 765 sayılı TCK.nın hükümlerine göre eylemin 493/1-son maddesine uyduğu halde aynı yasanın 493/2-son maddesi ile karşılaştırma yapılması, 765 ve 5237 sayılı Yasalar ayrı ayrı somut olaya uygulandığında, 5237 sayılı TCK uyarınca verilen sonuç cezanın sanıklar yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 2- Sanıkların haklarında yapılan ortak yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanıkların TCK.nın 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak ve yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasından “müştereken ve müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına“ sözcüğünün eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.