Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/14822 E. 2013/7742 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/14822
Karar No
2013/7742
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınan kolluktaki anlatımında 26.02.2007 günü saat 22.00 sıralarında aracının plakalarının yerinde olduğunu, aynı gün 22.25 aracının yanına geldiğinde plakalarının sökülmüş olduğunu gördüğünü belirtmesi karşısında; eylem gece sayılan zaman dilimde işlendiğinden TCY’nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve dosyadaki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş sanık ...’nun temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “53/3. maddesi gözetilerek, 53/1-e maddesi uyarınca kendi alt soyu üzeriııdeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu sahverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/14822, K. 2013/7742, T. 11.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-14822-e-2013-7742-k-8770a2dde87a