Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/8631 E. 2012/20695 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 109/1,109/3-b-f, 62 maddeleri gereğince 1 YIL, 8 AY HP. ( Eyyüp, Adil ve Suat haklarında) 5237 Sayılı TCK.nun 149/1-c, 35, 62, 53, 63, 4 YIL 2 AY HP (Eyyüp, Adil ve Suat haklarında) 5275 Sayılı Kanunun 99 maddesi gereğince 5 YIL 10 AY HP (Eyyüp, Adil ve Suat haklarında) Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmolunan cezaların tür ve süresine göre sanıklar ... ve ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık ...'in gerekçeli karar başlığındaki isminin "...", sanık ...'in soyisminin "..." olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata kabul edilmiş; olay günü öğle saatlerinde yolda yürüyen yakınan ... ...'ı adres sormak bahanesi ile yanlarına çağıran sanıkların, yakınanı yakasından tutup araca bindirdikleri, yakınandan öğrendikleri telefon numarasından babası ...'ı arayarak 50.000 TL fidye istedikleri, aynı gün saat 21:30 sıralarında tekrar aradıklarında yakınanın bu parayı ödemeyeceğini söylemesi üzerine miktarı 30.000 TL'ye düşürdükleri, yakınan ...'ın ertesi gün saat 08:30 sıralarında sanık ...'in uyumasından yararlanarak tutulduğu binanın penceresinden atlayarak kaçtığı olayda yağma suçunun, 5237 sayılı TCY'nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentlerine aykırı biçimde birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (h) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi; hürriyetten yoksun kılma suçunun ise cebir ve tehdit kullanılarak işlenmesi karşısında, TCY'nın 109/2. maddesiyle uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ayrıca ayrıntıları YCGK’nın 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıklar hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY'nın 109/1. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 günlü 2007/1-32-97 sayılı kararı ışığında; 5237 sayılı Yasa'da cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği, cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemelerin infazla ilgili bir hüküm olduğu, 5275 sayılı Yasa'nın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü, anılan madde uyarınca bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümlerin bulunması halinde, koşullu salıverme hükümlerinin uygulanabilmesi açısından mahkemeden bir toplama kararı isteneceği, hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsız olup varlıklarını ayrı ayrı koruduğu düşünülmeden, sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının içtima ettirilmesi, 3-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,", "Yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına" cümlelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasından cezaların toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.