Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/3014 E. 2010/3852 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/3014
Karar No
2010/3852
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Zarar verme, Kamu güvenliğini tehlikeye sokma, Görevliye direnme HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kurulmuş olan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan sanık savunmanının temyiz isteminde, sanığın hukuki yararı olmadığından, sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteminin, 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulmuş olan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması ve her bir suç yönünden anılan maddenin ayrı ayrı uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısma “5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının her bir suç yönünden ayrı ayrı uygulanmasına ve aynı Yasanın 53/1-c maddesindeki, kendi altsoyu üzerinde velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar sürdürülmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/3014, K. 2010/3852, T. 07.04.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-3014-e-2010-3852-k-e59642546e5f