Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/27350 E. 2013/6830 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında TCY'nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2007 gün, 2007/6-195, 2007/197 sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın yakınanın evinin açık olan penceresinden girerek cep telefonu ile birlikte aldığı otomobil anahtarıyla evden çıkıp park halinde bulunan aracı çalması eyleminde, araya zaman aralığı girmediği ve fiilin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, sanıkların eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suç niteliği belirlenirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiği bu nedenle, sanıklar hakkında TCY'nın 142/2-d maddesindeki suçtan hüküm kurulması yerine, hem 142/1-b hem de 142/2-d maddeleriyle hüküm kurulması, 2. Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.