Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/26646 E. 2013/2301 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: “08 - 09 Ağustos 2003” olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Şikayetinden vazgeçen mağdurun, kapıları kilitli, camları kapalı olarak sokağa park ettiği otomobilinin orijinal kilidini hasar vererek açan ve otoyu çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması, 2- Olay günü güneşin yaz saati uygulamasına göre saat 20.16’da battığı, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, gece zaman diliminin saat 21.16’da başladığı, mağdurun anlatımına göre, otomobilinin saat 21.00 ile aynı gece saat 01.30 arasında çalındığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması, 3- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 4- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ışığında sanık lehine olan yasanın belirlenmesi sırasında, 765 sayılı TCK’nın 493. maddesinin 1. fıkrası yerine, uygulama yeri olmayan 2. fıkrasının değerlendirmeye esas alınması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.