Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/26153 E. 2013/3717 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Sanıkların, 5237 sayılı TCK. 149/1-a,c,h, 62, 53/1, 63, 54.md. 10 yıl hp. TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınanın soruşturma aşamasında 09.05.2002 tarihli beyanında olay gecesi sanıklarla aynı araçta bulundukları sırada sanık ...'nin "Bana cep telefonunu ver, ben sana 3210 cep telefonunu vereceğim" dediğini, kendisinin de "Olmaz" dediğini, bu sırada sanık ... ile arabanın arka koltuğunda oturduğunu, bu sanığın bıçağını çekerek "Cep telefonunu ver" dediğini, çantasında bulunan cep telefonunu vermemek için çantasını sakladığını, sanığın, çantasını almaya çalıştığını, bu sırada çantasına bıçak sapladığını, sol elinden yaraladığını, çantasını da yırttığını, çantasında bulunan 75.000.000 TL (75 TL)'den 42.000.000 TL(42 TL)'yi aldığını, olay sırasında cep telefonunu sanıklara göstermeden pantalonunun içine soktuğunu, çantasını onların eline bıraktığını, her iki sanığın çantayı boşaltıp cep telefonunu aradıklarını, bulamayınca, aracı köy yoluna çekerek, sanık ...'nin "Bu telefonu bu gece vermezsen bu arabadan sağ çıkamazsın" dediğini, bir adet jilet çıkarıp tehdit etmesi üzerine korkarak cep telefonunu çıkararak sanık ...'ye verdiğini, Mehmet İhsan Menekşe'nin de 3210 cep telefonunu kendisine verdiğini belirttiği, yakınanın adli raporuna göre iki gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığının belirtildiği, sanık ... yakalandığında üzerinde bulunan yakınana ait Nokia 3310 marka ve model cep telefonunun yakınana, yakınandan alınan 3210 marka ve model cep telefonunun da sanık ...'ye verildiği, sanıkların yakınanın cep telefonunu ve parasını alma eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların yakınanın 42.000.000 TL parasını ve Nokia 3310 marka ve model cep telefonunu aldıkları, sanık ...'nin ise Nokia 3210 marka ve model cep telefonunu yakınana verdiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle yakınandan kısmi iade hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nin 168/3-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.