Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/25378 E. 2013/4321 K. – Yağma

Konu: Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/25378
Karar No
2013/4321
Karar Tarihi
Konu
Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mağdur ...'yi kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nın 86/2 md., 86/3-e md., 35/2 md.62/1 md. uyarınca neticeten sanığın 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. TCK.nın 51 md. gereğince cezasının ertelenmesine. TCK 51/3 md. uyarınca 1 yıl süre ile denetim süresinin belirlenmesine. TCK.nın 63 md.gereğince cezasından mahsup yapılmasına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Yakınanın aşamalarda, torunu olan sanığın kızının evinde bulunduğu sırada "benim borcum var, 20.000 TL vereceksin" deyip belinden satır çıkartması üzerine tanık ...'i alarak evine geçtiğini, aynı gün saat 21:00 sularında evine gelen sanığın "parayı yarın 11:00'e kadar vermezsen seni keseceğim, bırakmam" diyerek elinde bulunan bıçağı gösterdiğini, eşinin bıçağı aldığını ve oğlu ...'nin gelerek müdahale ettiğini ve polise haber verdiğini beyan ettiği; yakınan ve tanık ...'in olaydan sonra alınan ilk ifadelerinin birbirleri ile uyumlu olduğu, sanığın Savcılıkta alınan beyanında dedesine kumar borcu olduğunu söylediğini ve yanındaki satırı masaya koyduğunu beyan ettiği ve yakınanın sanığa isnatta bulunması için herhangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.03.2013 tarihinde Üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif) KARŞI OY: Sanık ...'in, mağdur ...'nin torunu olduğu; mağdurun ilk eşi ölünce ikinci evliliğini yaptığı; işsiz ve bekar olan sanığın Ramazan Bayramına denk gelen suç tarihinde gündüz vakti halasına bayram ziyaretine gittiği, orada dedesi mağdur Memiş ile karşılaştığı, sohbet esnasında sanığın dedesinden, “Hani beni evlendirecektin, işyeri kuracaktın?” diyerek 20.000.- TL isteyince aralarında tartışma çıktığı, bu esnada sanığın belinde taşıdığı satırı çıkararak dedesinin üzerine yürüdüğü, araya giren halası ve eniştesinin sanığın elinden satırı aldığı; aynı günün gecesi aldığı biralarla bu kez mağdur dedesinin evine gittiği ve birlikte bira içtikleri, sanığın alkolün de tesiriyle mağdurla tekrar tartışmaya başlayarak para istemini tekrarladığı ve üzerinde taşıdığı bıçağı çekerek gösterdiği, ancak dedesinin ikinci eşi ...'in istemesi üzerine bir şey yapmadan verdiği; mahallî mahkemenin isabetle belirlediği üzere, sanığın gündüz vakti gerçekleştirdiği eyleminin, silahla dedesini yaralamaya kalkışma niteliğinde bulunduğu, olayda yağma kastıyla hareket ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediği gibi yağma suçunu oluşturacak boyutta cebir ve şiddet bulunmadığı anlaşıldığından; kurulan hükmün, kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle CMK'nın değişik 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı belirlenen sanık hakkında, eylemini dedesine karşı işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 86/3. maddesinin (e) bendi yanında (a) bendinin uygulanmaması ve cezanın alt sınırından uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesinin, karşı temyiz olmadığından, eleştirilerek onanması gerektiği görüşündeyim.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/25378, K. 2013/4321, T. 06.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-25378-e-2013-4321-k-1ec014bbd4ee