Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/23586 E. 2012/24000 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir. Kasıtlı suçtan önceki hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Sanıkların soruşturma aşamasında yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen Mustafa Negizcan ile birlikte suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesine uyduğu gözetilmeden, lehe yasanın belirlenmesi sırasında anılan Yasanın 493/1. maddesinin değerlendirmeye esas alınması; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ...'ın hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesi gereğince cezasında arttırma yapılması gerektiğinin ve sanık ...'ın ise tekerrüre esas sabıkası bulunmaması nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen indirim hükümlerinden yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi, uygulamanın açıkça sanık lehine olması karşısında, uygulama yasasının 5237 yerine yazım hatası yapılarak 765 olarak belirtilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata kabul edildiğinden, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken” tahsiline biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin sanıklardan müştereken tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.