Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/21938 E. 2012/23388 K.
Konu: Hırsızlık, Suçu Bildirmeme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/21938
- Karar No
- 2012/23388
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Suçu Bildirmeme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, suçu bildirmeme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCY’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların, kapısını zorlayıp açmak ve düzkontak yapmak suretiyle yakınana ait aracı çaldıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b bendi yerine, lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırmada aynı Yasanın 142/2-d bendinin esas alınması, 2-) Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-) Yargılama giderinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.