Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19854 E. 2013/286 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça konu 250.-YTL paranın mağdurdan zor kullanılarak alınması ile yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden suçun kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi; olay yerinde kolluk görevlileri tarafından yapılan arama sonucunda paraların sanığın yakalandığı yer olan 97 nolu ikametin tuğladan yapılma bahçe duvarının içerisine katlanmış vaziyette bulunup tesadüfen ele geçirilmiş olması ve 05.05.2006 günlü kolluk tarafından düzenlenen tutanak içeriğine görede mağdur ...'ya teslim edildiği anlaşıldığı halde, 10.08.2006 günlü oturumda sanığın oğlu ...'in "babası sanık ...'in almış olduğu iddia edilen 250 YTL'nin 05.05.2006 günü mağdura iade edildiği"'ne ilişkin beyanınına itibarla koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması; kabule göre de, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilen yağma eyleminde, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanmasının olanaklı olmadığının düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.