Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19738 E. 2012/20815 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/19738
- Karar No
- 2012/20815
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınana ait evin kapı göbek kilidini kırarak içeri girip hırsızlık suçunu gerçekleştiren sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 119/1-c ve 151/1.maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da işlediklerinin anlaşılması karşısında, bu suçlardan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, 2- Mağduru belli olan ve suçun konusunu oluşturan eşyanın tutarının özel hukuk davası yoluyla talep edilebileceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 55. maddesine yanlış anlam verilerek, kazanç müsaderesine karar verilmesi, 3- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53.maddesinin uygulanmasına, yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline ve 55/2.maddesi uyarınca sanıkların suçtan elde ettikleri eşyalara el konulamadığından ve bunları iadesi söz konusu olmadığından, bunların karşılığı olan 600 TL’nin müsaderesine” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına," ve "sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına" cümlelerinin yazılarak eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.