Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19354 E. 2013/1899 K. – Yağmaya Kalkışma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya kalkışma, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağmaya kalkışma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (c) bendine de aykırı biçimde; silahla ve birden fazla kişiyle işlendiğinin gözetilmemesi, temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY'nın 50/3. fıkrası uyarınca 18 yaşından küçüklere verilen 1 yıldan az süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğu ve hapisten çevrilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasa'nın 106/4.maddesi uyarınca tekrar hapse çevrilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Suçun işlendiği 30.04.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCY'nın 456/4. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.