Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/16374 E. 2012/19958 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5271 sayılı CMK'nun 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması yerinde ilavesi mümkün görüldüğünden; 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, sanık hakkında anılan Yasanın aynı maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yakınanın 16.5.2006 günlü oturumda uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmiş olduğunun anlaşılması karşısında da, tebliğnamedeki (2) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinden yalnızca Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.2.2005 tarih ve 796-132 E.K.sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu, diğer hükümlülüklerde 18 yaşından küçük olduğu, bu bağlamda 5237 sayılı Yasanın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacakları gözetilmeden, Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.2.2005 tarih ve 796-132 E.K.sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “Sanığın, Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.2.2005 tarih ve 796-132 E.K.sayılı ilamın kesinleşmesinden sonra ve tekerrür süresi içinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddeleri gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine”cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.