Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/15357 E. 2012/22629 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/15357
- Karar No
- 2012/22629
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ : 06/05/2009 NUMARASI : 2009/51 (E) ve 2009/61 (K) SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDEN : Sanıklar savunmanları TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama, Bozma-Düzeltilerek Onama Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık İ.. Ç.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık İ.. Ç.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanık K.. K.. hakkında 5237 sayılı Yasanın 87/3. maddesinin uygulanması sırasında, 1/4 oranında artırım yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün yerine, 1 yıl 12 ay hapis ve buna bağlı olarak aynı Yasanın 62. maddesi uygulanırken 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 8 ay hapis verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi, 2-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. K.. ve İ.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık K.. K.. hakkında sonuç ceza olarak hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına indirilmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.