Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/12032 E. 2013/123 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hırsızlık suçunu işlemek için önceden verdikleri suç işleme kararı doğrultusunda sanık ... ile birlikte el ve işbirliği içerisinde hareket ederek suça katılan sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması; 2- Mağdura ait otomobili bulunduğu yerden çalıp, 2 ya da 3 saat kadar sonra benzini bitince başka mahalde terk eden ve giderlerken içindeki teyp ve hoparlörü götüren sanıkların, gerçekleştirdikleri somut olayda, suç kasıtlarının kullanma amacıyla çalma kastının dışında mülkiyete yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı; “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, 3- 17.04.2003 tarihinde işlenen suç nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince sanık Halil Sümer’in cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan adı geçen sanığın, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin düşünülmemesi, 4- Son oturumda esas hakkında savunma yapan sanıklar ... ve ... savunmanının, lehe hükümlerin uygulanmasını istemesinin 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesini de içerdiği dikkate alınarak, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 64/1, 493/2-son, 522/1 (pek aşırı), (... için 55/3), (... için 95/2) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 37/1, 142/2-d, 143/1, (... için 31/3), (... ve ... için 53/1-2-3) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması, 6- Sanık ... hakında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 7- 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.