Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/10374 E. 2013/1332 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE, Yağma suçunu işlemek için mağdureyi silahla etkisiz hale getirip, ellerini ve ayaklarını bağlamak suretiyle dolaşım özgürlüğünü kısıtlayan sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Suç tarihinde 59 yaşında olan mağdurenin, yağma suçuna karşı kendini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda olduğuna ilişkin hükme esas alınan kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması, temel ceza alt sınırdan tayin edildiğinden sonuca etkili bulunmamış; yağma suçunun birden fazla nitelikli halinin gerçekleşmiş olması karşısında, aynı Yasanın 61/1. maddesi gereğince temel cezanın alt sınır aşılarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ve mağdureden yağmalandığı kabul edilen 100 Türk Lirası para, 1 adet cep telefonu, 2 adet bilezik ve 3 adet yüzüğün değerinin az olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 150/2. madde ve fıkrası ile cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.