Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/8361 E. 2010/11994 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 17/04/2008 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan ... nedeniyle ... cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 2.5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve suç ortağının, belirlenemeyen zamanda Türk Telekom’a ait depo olarak kullanılan işyerinin sağlam ve dayanıklı özel imal duvar tellerini kesip içeri girdikten sonra hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a. Maddesinde yazılı uzlaşma hükümleri belirtilen hırsızlık suçları yanında aynı yasanın 152/1-a maddesindeki kamu malına zarar verme ve 116/2, 119/1-c. maddelerindeki işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-a, 152/1-a; 116/2, 119/1-c. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uygulamaya göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, Üst C Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.