Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/4406 E. 2012/3984 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/4406
- Karar No
- 2012/3984
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulle verilen hapis cezalarının doğal sonucu olarak aynı kanunun 53. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği halde, bu konuda karar verilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususun infazda gözetilmesinin olanaklı olduğu kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1,522 (pek fahiş) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı yasanın 151/1. maddelerine uyan mala zarar verme ve 116/1-4, 119/1-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek sonucuna göre 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu, 2- Kabule göre de: a- Sanıkların hırsızlık suçunu haksız yere elde bulundurulan anahtar ile kilit açmak suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCY’nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması, b- Sanık ...’ın yakalandıktan sonra çaldığı eşyaların bir kısmını sattığı kişinin adresini göstermek suretiyle yakınana iadesini sağladığının anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesi uyarınca, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorulmadan, yazılı biçimde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.