Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/4229 E. 2010/10642 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2008 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Somut olayın incelenmesine gelince:

Sanık ...’nin 05/02/1992, günü, saat 14.00 sıralarında yakınanın konutunun muhkem kapısını kırarak hırsızlık yaptığı sabit görülerek Ankara 9.Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 18/02/1993 gün ve 1992/438-1993/110 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522/1. maddeleri gereğince belirlenen 4 yıl hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; eylemin aynı Yasanın 142/1-d maddelerine uyduğundan söz edilip, 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan ... nedeniyle verilecek ... cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve cezanın takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakınana ait kilitli kapı kırılarak konut içerisinden gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142.maddesinin 1.fıkrası ( b ) bendindeki suçu oluşturduğu halde aynı maddenin ( d ) bendiyle uyarlama yapılması,

3- Hükümlü hakkında uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1. maddelerinin, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nun 253-254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu; uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde, yapılacak uygulamaya göre lehe yasanın saptanması zorunluluğu,

4-Kabule göre de;

a-Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-d maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

b-Yargılama gideri ve emanetteki eşya hakkında hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 22/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.