Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/3982 E. 2011/49737 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (kapatılan Beyoğlu 5.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 08.02.2001 tarihli “olay yakalama ve zaptetme tutanağı”nın içeriğine göre, sanığın saat 05.00 sıralarında Turnacıbaşı Sokak üzerinde kuşkulu davranışları nedeniyle yakalandığı ve elindeki poşetin içinde suça konu teybin görüldüğü, kendisine teyp hakkında soru sorulması üzerine, teybi Hayriye Caddesi'nde gösterebileceği bir araçtan çaldığını beyan ederek gösterdiği ve bu aşamaya kadar başvurusu bulunmayan yakınana ait malın iadesini sağladığının anlaşılmış olması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 523/1. maddesinin uygulama koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 2- Sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, hırsızlık suçuna ilişkin İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.1997 gün ve 1997/38-399 sayılı mahkumiyet hükmüne konu 3 ay 26 gün hapis cezasının 15.03.1998 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2-3. maddesi ile cezada arttırma yapılması ve anılan Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince, aynı cins suçtan mükerrir olduğundan, maddenin 1.fıkrasında öngörülen pek hafif değere ilişkin indirim hükmünden yararlanamayacağının gözetilmemesi, 3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, (522/son), 523/1, 81/2-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe yasanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.