Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/22733 E. 2010/8738 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35/2. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesinde belirlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, 58/1-3. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İSTANBUL 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2006 tarihli ve 2002/1300 esas, 2006/635 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 13/10/2008 gün ve 51140 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 31/10/2008 gün ve 218692 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 13/11/2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; Dosya kapsamına göre; 1) Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılması sonucunda 7 ay yerine 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayininde, 2) Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2005 tarihli ve 2005/11724-19669 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3. fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas cezası olduğu gerekçesiyle, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Mahkemenin 08.11.2006 gün ve 1300-635 sayılı kararı ile ‘sanık savunmanının yüzüne karşı, tefhim ve tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay da temyizi kabil olmak üzere verilen karar’ şeklinde yazılması suretiyle yasa yoluna başvuru şeklinin usulüne uygun olarak gösterilmediğinin anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca hükmün kesinleşmediği ve kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek; 1- Mahkemenin 08.11.2006 gün ve 1300-635 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, 2- Sanık ... savunmanı Av....’a, anılan karara karşı; başvurunun hangi makamlara ve ne şekilde yapılacağı hususlarını gösterir biçimde açıklamalı olarak yeniden yöntemine göre tebligat yapılıp, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve hükmün temyizi halinde, esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.