Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/15791 E. 2010/3840 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ ilk-son, 493/1-son (4 kez), 491/2-son, 61/1 (4 kez), 55/3, 59/2 (6 kez), 81/2 (6 kez), 71 maddeleri uyarınca 8 yıl 27 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ÜSKÜDAR 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2001 tarihli ve 1999/920 esas, 2001/972 sayılı kararının infazı sırasında 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sanığın anılan Kanun'un 141/1, 142/1-b (4 kez), 35/2 (3 kez), 31/3 (5 kez), 62/1 (5 kez), 50/3 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. (5 kez) maddeleri ve 765 sayılı Kanun'un 72. maddesi uyarınca 6 Yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle önceki hükmün sanık lehine olduğundan bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin, aynı Mahkemenin 22/07/2005 tarih ve 1999/920 esas, 2001/972 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/06/2008 gün ve 2008/31044 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2008 gün ve KYB.2008/126817 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 23/09/2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; 1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/11/2005 tarihli ve 2005/2691-3395 sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/10/2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilâmlarına nazaran, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi yada artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde ise, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden dosya üzerinde karar verilmesinde, 2)5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme gözetilmeksizin, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek, karma uygulama yapılmak suretiyle karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Sanığın, yakınanlar ..., ..., ... ve ... ...'ın aracından hırsızlığa kalkıştığı, yakınanlar ... ve ...'a karşı ise hırsızlık suçlarını işlediği sabit görülerek, Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2001 gün ve 1999/920-2001/972 sayılı kararıyla sonuçta toplam olarak 8 yıl 27 ay 21 gün hapis cezasıyla hükümlendirildiği, temyiz yasa yoluna başvurulması üzerine yakınanlar ..., ..., ..., ... ve ...'e karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin onanmasına, yakınan ...'ye karşı eylem nedeniyle kurulan hükmün ise bozulmasına karar verildiği, devam eden süreçte yakınan ...'ye karşı eylemle ilgili olarak yeniden karar verildiği; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun uyarlanması istendiğinde 22.7.2005 gün, 1999/920-2001/972 sayılı ek kararla dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda uyarlama yapılarak sonuçta toplam 6 YTL adli para cezasına hükmolunduğunun ve bu hükme karşı yasa yararına bozma istendiği anlaşılmıştır. Ancak, inceleme konusu ek kararda 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 491/ilk ve 493/1. maddelerinde yer alan suçların öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmediği, yakınanlar ... ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık suçları gece sayılan zaman diliminde işlendiği halde, 5237 sayılı TCY'nın 143/1.maddesinin uygulanmadığı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesindeki uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmediği anlaşıldığından, belirtilen konularda 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluyla ilgili bir değerlendirme yapılıp yapılmayacağının takdiri ile bunun sonucuna göre inceleme yapılmak üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.