Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/12019 E. 2010/5261 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2008/12019
Karar No
2010/5261
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, Yasak niteliği haiz bıçak taşıma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A- Sanık hakkında yağma suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Yağma suçunun işyerinde ve silahla işlendiğinin dosya içersinden anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra ayrıca (d) bendine de aykırı biçimde işlendiğinin kabulü ile 149/1-(a) ve (d) bentleri ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi ve temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması ve Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2002 günlü, 2002/253-533 sayılı kararı ile kasıtlı suçtan mükerrirlik uygulamasına esas olabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, koşulları bulunduğu halde, 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, B- Sanık hakkında yasak niteliği haiz bıçak taşıma suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2002 günlü, 2002/253-533 sayılı kararı ile kasıtlı suçtan mükerrirlik uygulamasına esas olabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, koşulları bulunduğu halde, 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında hükmolunan temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi, 2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, 5237 sayılı TCK.nun 62. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 375 Türk Lirasına indirilmesi ve hüküm fıkrasına “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/12019, K. 2010/5261, T. 29.04.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2008-12019-e-2010-5261-k-ee4848a5d52d