Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/9845 E. 2010/20483 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında;somut olayla ilgili 765sayılı TCK.nun 493/2,522, 55/3,maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 145, 31/3 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, hükmolunan kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi de gözetildiğinde mahkemece 765 Sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış; çalınan aracın mülkiyetine yönelik kabul edilen hırsızlık eyleminde araç değeri yerine aracın kullanımından doğan zarar esas alınarak 765 Sayılı TCK.nun 522. maddesiyle pek hafif uygulaması yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5083 sayılı Yasanın 5335 Sayılı Yasa ile eklenen 2/3.maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında 1 Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığa sonuçta hükmolunan adli para cezasının “ 2,4 ” TL.den, “ 2 TL. ” ye indirilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.