Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/8959 E. 2010/15111 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2007/8959
- Karar No
- 2010/15111
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanıklar yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 2- Gece vakti mağdurların çalıştığı işyerine aynı suçu işleme kararı ile üç defa girerek hırsızlık yapan ve üçüncü eylemleri sırasında yakalanan sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 492/1-son, 80, 522/1, 523/1, (sanık ... için 95/2.) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 43/1, 168/1,53, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları ile işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddelerinde tanımlanan “uzlaşma” hükümleri bakımından, 5237 sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe yasanın uygulama sırasında yerinde belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, sanık ... hakkında hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 4- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.