Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/6701 E. 2010/3310 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

30.05.2003 gün ve 2003/157-1006 sayılı hükmün, diğer sanık ... savunmanı tarafından temyizi üzerine, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 13.12.2005 tarihli yazısı ile, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla sanıklarımıza yansıtılmak üzere iade edildiği, mahkemece yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonucu sanıklar ... ve ... hakkındaki daha önce kesinleşmiş hükümle ilgili yapılan uygulamanın uyarlama kararı niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından hükümlünün haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman, hükümlünün yararına gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, gerekçeli kararın kendisine de tebliğ edilmesi ve hükümlü tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; öncelikle hükümlüler ... ve ...’ın kendilerine zorunlu savunman olarak atanan Avukat ...’nın temyiz istemine onay verip vermediklerinin sorulması, beyanlarının bir tutanak ile saptanması, temyiz istemine onay vermedikleri takdirde gerekçeli kararın T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sundukları takdirde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 30.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.