Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19907 E. 2010/640 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522, 59/2, 81/1. maddeleri gereğince 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, BURSA 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2004 tarihli ve 2004/823-947 sayılı kararının kesinleşmesinden önce 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca dosyanın duruşmasız olarak incelenmesi sonucunda, sanığın aynı maddeler gereğince 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 29/09/2005 tarihli ve 2004/823-947 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10/05/2006 gün ve 20150 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2006 gün ve 103794 sayılı ihbar yazısı üzerine incelenerek Dairemizin 31/05/2007 gün ve 2006/12758/2007/6791 sayılı kararı ile noksan ikmali için dosyanın iade edilmesi üzerine, Adalet Bakanlığının noksanlığın ikmal edildiğine ilişkin 25/09/2007 gün ve 48266 sayılı yazısı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2007 gün ve 2007/203205 sayılı kenar yazısı ile infaz dosyası 09/10/2007 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay 10. Ceza 13/10/2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilâmına nazaran, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdıden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi yada artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması, uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespit edilmesi ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde ise, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Uyarlama istemi üzerine hükümlü hakkında Mahkemece verilen 29.09.2005 günlü ek karar hükümlü ...'e 09.12.2005 tarihinde (Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca) tebliğ edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlannda ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, anılan kararda yasa yolları, "...kanun yolu açık olmak üzere..." biçiminde, kanun yolunun temyiz yasa yolu olduğu, süresi ve ne zaman başlayacağı, nereye ve ne biçimde başvurulacağının gösterilmediği, hükümlüye yapılan tebligatta da bu açıklamaların yer almadığı, bu nedenle yapılan tebliğin kendisine bağlanan sonuçları doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay'dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek; 1-Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 tarih ve 2004/823- 2004/947 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, 2- Hükümlü ...'e, anılan karara karşı temyiz yasa yolunun açık olduğu, başvuru süresini, merciini ve şeklini gösterir biçimde açıklamalı olarak yöntemine göre tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten, temyizi halinde esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20/01/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.