Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19404 E. 2012/2585 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın yakınana ait iş yerinin gece sayılması gereken saat 20.30 sıralarında, pencere korkuluklarını eğip camı kırarak içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Savcılığı tarafından mala zarar verme ve geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüş, Sanığın Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1977-303 E.K. sayılı ilamı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ...’ın yakınana ait iş yerinin pencere korkuluklarını eğip camı kırmak suretiyle içeriye girip, açık olan yazar kasadan 200 lira para ve yakınana ait iş yerinin önünde park halinde bulunan aracının anahtarını alarak dışarıya çıktığı, söz konusu anahtar ile aracın kapısını açıp çalıştırarak aracı çaldığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2/10/2007 gün 2007/6-195-197 E.K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun bir yerde işlenmeye başlandıktan sonra devam eden hareket birliği içinde ve kesintisiz sürdürülerek aynı mağdurun yakında bulunan farklı yerdeki eşyasına karşı işlenmesinin aynı suç işleme kararıyla birden fazla işlenmesi halini oluşturmayıp yasada tanımlanan suç tipine uygun tek bir fiil niteliği taşıyacağı bu itibarla 5237 Sayılı TCK’nın 43. Maddesinde tanımını bulan zincirleme suç halinden söz edilmesinin mümkün olmadığının gözetilmemesi, 2-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.