Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/17376 E. 2010/13157 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Hükümlünün dosyaları tefrik edilen ... ve ... ile birlikte hırsızlık amacıyla Edirne'ye geldikleri, mağdura ait markete gece 03.00 sularında pimapenden yapılmış kapısını tornavida ile açıp içerden muhtelif marka sigaraları çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, maddesi kapsamında kaldığı halde, uyarlama da aynı yasanın TCK.nın 142/1-a maddesi ile değerlendirme yapılması, 2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1-son maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c. maddelerine uyan geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 3- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1-son, 522/1 (hafif) 59, maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,143/1,53,116/2-4, 119/1-c, 62/1, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 4- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının hükümlü yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.