Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/15422 E. 2011/20490 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2007/15422
Karar No
2011/20490
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında sanığın Aziz ve Ayşe kızı yerine oğlu olarak yazılmış olması yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilip bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, 2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan Diyarbakır 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/130-178 esas ve karar sayılı erteli ilamının, yine aynı mahkemenin 2000/544-773 esas ve karar sayılı ilamı ile aynen infazına karar verildiği ve 19/05/2002 tarihinde infaz edildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi uyarınca anılan erteli ilamın, karar numarası da yanlış yazılarak aynen infazına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler ile aynı Yasanın 51/7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkartılması; 53. maddenin uygulanmasına ilişkin yerlere, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/15422, K. 2011/20490, T. 05.07.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2007-15422-e-2011-20490-k-5e210a621ffa