Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/11568 E. 2011/40510 K. – Yağmaya Teşebbü

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Suçu birlikte işlediği kabul edilen sanıkların iki kişi olduğu ve eylemin işyerinde işlendiği dikkate alındığında sanık ... hakkında TCY’nın 149/1-c-d maddesi yerine aynı yasanın 148/1 maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından, lehe olan hükmün, 765 sayılı TCY ve 5237 sayılı TCY’nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı olarak, karma uygulama yapılması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 149/1-c-d, 35/2. maddeleri yerine anılan Yasanın 148/1, 35/2 maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının ve katılan vekilinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp, “yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere işyerinde ve birden fazla kişi ile birlikte işlenen suçla ilgili olarak sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 149/1-c-d, 35/2. maddeleri yerine anılan Yasanın TCY’nın 148/1, 35/2, 39/2 maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suçu birlikte işlediği kabul edilen sanıkların iki kişi olduğu ve suçun işyerinde işlendiği dikkate alındığında sanık ... hakkında TCY’nın 149/1-c-d maddesi yerine aynı Yasanın 148/1. maddesiyle uygulama yapılması, . 2- Sanığın diğer sanık ... ile önceden yaptığı plan doğrultusunda yaptıkları işbölümü gereği suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine aynı yasanın 39/2. maddesiyle uygulama yapılması, 3-Lehe olan hükmün, 765 sayılı TCY ve 5237 sayılı TCY’nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı olarak, karma uygulama yapılması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması, 4-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanması, 5- Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Kabule göre de; 6- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının ve katılan vekilinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.